Ljósmyndir hér fyrir ofan:
Kristján Kristjánsson

Umhverfi, samfélag, skólar og menning

Ljóst er af umræðunni á Akureyri að enginn bilbugur er á Akureyringum. Þeir sjá víða sóknarfæri, ekki aðeins í atvinnumálum, eins og fram kemur hér fyrir ofan, heldur einnig í ýmsum málum sem varða samfélag og umhverfi í víðasta skilningi. Með stöðugri fjölgun íbúa, vaxandi háskólasamfélagi og batnandi samgöngum auk vaxtar í tilteknum atvinnugreinum er byr í seglunum.

Öll rök hníga að því að forsendur góðs samfélags séu traustar á Akureyri. Þar er að finna náttúrulegt unhverfi sem býður upp á ýmsa möguleika og fellur vel að vaxandi áhuga íbúa í þéttbýli á því að geta nýtt sér náttúrugæði innan seilingar. Þarna getur verið um að ræða græn svæði innan þéttbýlisins með vönduðu manngerðu umhverfi, skipulögð stærri útivistarsvæði, eins og t.d. skíðalönd, eða óspillta náttúru í nágrenni bæjarins. Allt þetta vilja bæjarbúar tengja sem best saman og við byggðina, t.d. með góðum göngu- og reiðhjólastígum. Það að bærinn geti boðið upp á þessi gæði er að nokkru leyti forsenda þéttrar byggðar því sífellt fleirum hugnast sá lífstíll að búa í íbúð án garðskika, sem er vel fyrir komið í þéttu nábýli en nýta sér sameiginleg útivistarsvæði til útiveru. Þessi lífstíll er hagkvæmur, ekki aðeins fyrir íbúana sem þurfa þannig að festa minna fé í húsnæði heldur einnig fyrir sveitarfélagið sem nýtir betur innviði og veitukerfi í þéttri byggð. Það má líka benda á að þetta er umhverfsvænn lífsmáti. Á Akureyri er vaxandi fjöldi stúdenta og ætla má að þessi lífstíll henti þeim sérstaklega vel.

Fram kom að íbúar vilja að bærinn sé fjölskylduvænn, t.d. með því að græn svæði innan bæjarins bjóði upp á áhugaverða afþreyingu fyrir fjölskylduna. Leiktæki í lystigörðum og sleðabrekkur myndu laða fjölskyldur að og þessu mætti gjarnan koma fyrir á þeim svæðum sem miðbærinn hefur upp á að bjóða í þessum dúr, t.d. Skátagilið og grænt svæði sem gæti myndast ef landnotkun íþróttavallarins breytist. Pollurinn er líka áhugavert útivistarsvæði að mati bæjarbúa en ekki nýttur sem skyldi.

Á þinginu kom fram ánægja með gróskumikla menningarstarfsemi og ljóst að fjölbreytni er mikil. Hlúa þarf að hvoru tveggja: Skipulagðri menningarstarfsemi, t.d. á vegum opinberra aðila og samtaka og þeirri „grasrótarmenningu” sem sprettur upp af frjóum jarðvegi þar sem listamenn geta komið sér fyrir á hagkvæman hátt og borið list sína á borð fyrir jákvæða og áhugasama bæjarbúa. Margt er vel gert, t.d. var handverkshúsið Punkturinn oft nefndur í því sambandi. Umræðan um Menningarhús bar þess merki að íbúum er ekki ljóst hvernig starfseminni þar verður háttað eða hvaða áhrif það mun hafa á menningarlíf í bænum almennt. Akureyringar vænta þó mikils af tilkomu Menningarhússins og vildu t.d. gjarnan sjá ákveðna menningarstarfsemi eiga „heimilisfestu” í húsinu. Staðsetning Menningarhússins er mikilvæg fyrir miðbæinn og allar horfur á að húsið verði miðbænum verulegur styrkur. Hvað einstakar listgreinar varðar, var helst nefnt að bæta þyrfti aðstöðu fyrir tónlistarnám og tónlistariðkun.

Talsverð umræða varð um málefni eldri borgara og var sérstaklega kallað eftir aukinni þjónustu við þá íbúa í þeim aldurshópi sem þurfa sérstaklega mikla þjónustu, s.s. hjúkrunarrými. Fram kom að í byggingu eru hjúkrunarrými við Dvalarheimilið Hlíð. Þátttakendum var ofarlega í huga að samgangur milli kynslóða fer minnkandi í nútímaþjóðfélagi og töldu það merki um afturför. Þörf væri stefnubreytingar þar sem dregið yrði úr þessum aðskilnaði og farsælla væri að mannleg gildi hefðu almennt meira vægi í samfélaginu.
Nefnt var að mikilvægt væri að efla samstarf heimila og skóla og reyndar bar aukið samstarf á góma í mörgu öðru samhengi, t.d. aukið samstarf við íbúa sjálfa við fegrun umhverfisins í bænum.